Bağımlı Çocuğu Olan Anneler

Sessiz Çığlık

Bağımlı çocuğu olan anneler bu yazı sizler için. Ben eski bir madde bağımlısının annesiyim. Hayatımın en karanlık yılları benim için ve asla hatırlamak istemediğim, yaşadıklarımı belleğimden silmeye çalıştığım. Buraya yazma konusunda da çok düşündüm. Ama benim yaşadıklarımı yaşayan, çaresizlik içinde kıvranan bir çok anne var biliyorum. Benim gibi sessiz çığlık atan milyonlarca anne var biliyorum. Belki onlara bir ışık olurum.

Bu sorunla ilk karşılaştığımda hiç bir şey bilmiyordum.Bir bağımlıyla nasıl mücadele edilir? Ne yapmam ya da yapmamam gerekir? Bu konuda bilgi alabileceğim bir yer de yoktu.

Sandım ki onu mutlu eder, istediklerini yaparsam kurtulur, bu illetlere ihtiyaç duymaz. Ama bunun çok büyük bir hata olduğunu gördüm. Şaşkındım, çaresizdim ve korkuyordum. Çünkü oğlum kullandığı maddelerin etkisiyle, halüsinasyon görüyor ve hiç olmadık şeyleri düşünüp ona göre davranış geliştiriyordu.
Her gün işten eve dönerken ya da işteyken acaba ne oldu, kendine zarar verdi mi, eve gidince onu nasıl bulacağım gibi gibi bir sürü paranoya yaşıyordum. Bağımlı çocuğu olan anne olarak “sessiz çığlık” atıyordum. Ahlanıp vahlanmanın zamanı değildi. Bir şeyler yapmalıydım.

Bağımlı Çocuğu Olan Anneler

Bağımlı Çocuğu Olan Anneler İçin Parola: ASLA VAZGEÇME

1.Adım; Psikologa götürdüm, orada ilk duydukları onu biraz korkutup uzaklaşmasını sağladı ama bu uzun sürmedi, yeniden başladığımız noktaya daha hızlı bir şekilde döndük.

2.Adım; İstanbul da bir seansta bağımlılıktan insanları kurtaran bir kişiden söz ettiler. Hemen alıp İstanbul’a götürdüm.Oradan döndüğümüzde bir müddet uzak durdu. Ancak çare olmadı.

Biraz değişiklik ve de düzgün insanların hayatlarını görürse iyi gelir düşüncesiyle kuzenine götürdüm. Aile ortamı iyi gelir, özenir diye. Yola çıkmadan önce yine Bonzai içti, yola çıktık daha terminale gelir gelmez tuvalete gidip yine Bonzai içti, otobüs kalkacak biz onu bekliyoruz.Geldiğinde yine kendinde değildi. Otobüs mola verince yine indi. Baktım elinde su şişesi yine kendine yana döne içeceği bir yer arıyor. Onu o halde görmek içimi öyle acıttı ki o duyguyu anlatamam! Açtım ellerimi ‘’Allah’ım sen, ya bu çocuğu bu illetten kurtaracak bir yol göster bana ya da al onu benden hiç olmazsa ölümüne ağlayayım, her gün bu hallerini görmeyeyim’’ diye dualar ettim.

Bir annenin gözlerinin içine bakarak büyüttüğü oğlunun ölmesini istemesi ne demek bilir misiniz? Çaresizlik böyle bir şey. Bu da olamamıştı. Yine başladığımız noktadaydık. Bağımlı çocuğu olan anne olarak vazgeçmemeliydim.

3.Adım; Sorunlar giderek daha da artıyordu. Artık eroin illetine de başlamıştı. Araştırmalarım sonucu İstanbul da ‘bir hastanede’ çip takarak tedavisi oluyormuş diye duydum. Oraya götürdüm oradan dönünce eroin içmiyordu ama yine başka maddeleri ‘’kokain onların değimiyle TAŞ’’ içmeye devam etti.

4.Adım; Ankara’da bir kuruluş ilaçsız, rehabilitasyon sistemiyle çalışıyor. 6 ay orada tedavi gördü. Çıktı her şey güzel gidiyordu.Ama rüya çok sürmedi. Çünkü bu kuruluş, tedavi sonrası eğitimlerini yapamadan çıkar çatışması sonucu dağılmış ve kapanmıştı.

Şimdi ne olacaktı? Ne yapacaktım? Esrar(otla) başlayan ve artarak devam eden bir sürece yeniden girmiştik. Yeniden eroine başladı. Bağımlı çocuğu olan annenin sessiz çığlığı devam ediyordu. Artık ne yapacağımı bilmiyordum, onu bırakamıyor ama yardım da edemiyordum. O da bu illeten kurtulup insan gibi yaşam sürmeyi çok istiyor, ama başaramıyordu. Sonunda evden kovdum “git nerede öleceksen orada öl artık seni o halde görmeye dayanamıyorum” diye.10 gün geçmedi bana kararlı bir şekilde ,’’Bana son kez yardımcı ol,ben bu illeten kurtulacağım dedi. Kabul ettim ama hiç umutlu değildim. Kendisini odaya hapsettik ve her türlü iletişim aracını elinden aldık, ve çok şükür eroin belasından kurtulmuştuk. Ama ot içmeye devam ediyordu. Daha doğrusu ben öyle sanıyordum. Meğer kokain de içiyormuş.

Bir gün bu illeti aldığı kişinin yanındayken yakalanıyorlar. Oğlum ilk defa bu işin bu yüzünü gördü, çok korkmuş ve utanmıştı. Orada olmak,yargı önüne çıkmayı kendisine de, bize de hiç yakıştıramamıştı. Çok şükür gerçek ortaya çıktı ve denetimli serbestlikle kurtuldu. Fakat fazla zaman geçmeden ot alırken yeniden yakalandı.

Her Mücadele Başarıyla Biter

Artık sadece maddenin ona, bedenine, akıl sağlığına yaptıklarının dışında tüm hayatını kaybetme noktasına geldiğini gördü.
Çok şükür ‘’Rabbim’’ bana bu günleri gösterdi ve şuanda oğlum artık bir bağımlı değil. Bağımlı çocuğu olan anneler asla vazgeçmeyin. Bu çok önemli o yüzden tekrar ediyorum. Bağımlı çocuğu olan anneler vazgeçmeyin!

“Cennet annelerin ayakları altındadır.” (Nesâî, Cihad, 6)

Bu kadar uzun neden yazdım öykümü? Anne ve babalar bu illeten kurtulmak mümkün. Yeter ki ne yapılması gerektiğini bilin ve ASLA vazgeçmeyin.

“Ta ki Allah, senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışlasın, sana olan nimetini tamamlasın, seni doğru yola iletsin ve Allah sana, şanlı bir zaferle yardım etsin.” (Fetih Suresi – 2. Ayet)

Anneler, babalar unutmayın: “inanmak, başarmanın yarısıdır.”

Ayrıca bknz:

https://tubam.net/kiz-kardes/

Paylaşın
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

TUBAM'a sorun.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir