Benim Hikayem… Uyuşturucuyu Bıraktım

Benim Hikayem

Nasıl bir bağımlılık olduğunun önemi yok, bağımlıydım işte… Uyuşturucuyu bıraktım diyebilmeyi o kadar çok isterdim ki…

Nasıl bir çaresizlik, nasıl bir yalnızlık, nasıl bir ”hiç”lik hissi bilenler bilir. Vazgeçmek zorunda olduğumu farkettiğimde anladım aslında nasıl yalnız olduğumu… Olmayan bir hissin yalancı mutluluğunu yaşıyormuşum. Neyin yerine koydum? Hangi eksiğimi tamamladım bunu yaşayarak? Bilmiyorum… Dönüp baktığımda hiç olmamış olmasını, bu duruma düşmemiş olmayı çok diledim, çok pişman oldum ama sonra farkettim ki keşkeler zihnimi daha çok yaralamaktan başka bir işe yaramamış…

Uyuşturucuyu Bırakmak
Uyuşturucuyu Bırakmak İstiyorum

Nasıl başladığının önemi yok, başladı işte…

İnsan nasıl kendi olmaktan vazgeçer, başka iradeye bırakır kendini, nasıl köle olunur hiç yadırgamıyorum artık çünkü hepsi tecrübeyle sabit… Yardım almam gereken anlar illa ki oldu ama almadım… Uyuşturucuyu bırakmak değil de uyanmak diyelim benimkine. İçinde bulunduğum durumu kabullenmekle başladım… Kalk toparlan, yarını yok bunun bugün toparlan, şimdi, şu an, hemen… Kendime kahve yapmakla başladım ki bu kendim için yaptığım ilk güzel şeymiş şimdi farkına varıyorum…

Uyuşturucuyu Bıraktım

Uyuşturucuyu Bıraktım
Uyuşturucuyu Bırakmak İçin

TUBAM ile tanıştım. Yaşadığım bu dönemleri gerçekten yaşamış bireylerden bilgiler aldım. Onların başarıları bana umut ve ışık olmuştu. Söylenenleri uygulamaya başladım.

İçinde bulunduğum duruma odaklanmamaya çalıştım ki kriz ve yoksunluk halindeyken bile kendimi telkin ettim. Öfkeler, ağlama nöbetleri, kendime acıma hissi evet bunlar zordu ama geçecekti… Artık her şey kontrolüm altındaydı… Artık yalnızdım, sarıldığım yalancı mutluluk yoktu ama en azından acı da olsa yalancı olduğunu tecrübe etmiştim… Daha güzel bir kapı açılacaktı bana biliyordum ve en büyük güç kaynağım bu inanç oldu… “Uyuşturucuyu bırakıyorum” ve devamında gelen “uyuşturucuyu bıraktım” anahtar kelimelerdi sanırım.

Zamanımın çoğunu kendimi ödüllendirmekle geçirdim, sosyalleşmeye çalıştım, sevdiğim tatlılardan yedim bol bol, kendim olmayı unuttuğum zamanların acısını çıkarttım… İntikam aldım belki de. Bir süre düşünün ki GERÇEK MUTLULUKLARI idrak etmekte, adapte olmakta, onları yeniden hatırlamakta çok zorluk yaşadım ama oldu… Bunca zamanın bir telafisi var mı bilemem ama yaşadıklarım heybemde, bugün bambaşka bir ben var. Hayat, mutluluk, aile, arkadaş, aşk… Hiç olmadığı kadar anlamlı…

İNSAN… İnanın başaramayacağı şey yok… Yeter ki istesin….

uyuşturucuyu bıraktım
Uyuşturucuyu Bıraktım: Karanlıktan Aydınlığa

Ayrıca Bknz:

https://tubam.net/uyusturucu-birakilabilir-mi/

https://tubam.net/uyusturucu-bagimlisi/

Paylaşın
  • 10
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

“rdquo; hakkında TUBAM'a sorun. (Cevap)

  1. Yazı resmen içimi acıttı. Bir bağımlı yakını olarak yakınımın yaşadıklarının bir kısmı ancak böyle anlatılabilirdi. Emeğinize sağlık. Arayarakta sizden destek aldık sağolun ilginiz ve yardımınız için Allah sizlere yardım etsin daha çok görüşeceğiz ama inşallah kısa sürecek. Yakınım da bırakanlar kervanına katılacak

  2. Uyuşturucuyu bırakmana sevindim ama yakınında ki insanlar adına daha çok sevindim sonuçta yakındaki insanlar dahaç ok çekiyor 🙂

TUBAM'a sorun.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir